Roze poort tot de wereld

Gepubliceerd in Wieler Revue, Girospecial 2014

Dit artikel werd op 17 maart 2015 onderscheiden met een Ierland Press Award in de Categorie Special Interest. Juryoordeel:
”Het artikel begint meteen leuk en uitnodigend. Goede afwisseling in de beleving van fietsen en ‘en passant’ de geschiedenis vertellen. Het gaat weliswaar over een specifiek onderwerp als Giro, maar Ierland wordt op een leuke manier op de kaart gezet.”

Wat hebben de MTV Europe Music Awards, het Irish Open golftoernooi en de Giro d’Italia met elkaar gemeen? Het zijn drie internationale publiekstrekkers die Ierland weer een positief imago moeten bezorgen. ,,Van deze ronde zal ons land meer profiteren dan van de Tourstart in Dublin van 1998”, verwacht Stephen Roche.

Met een bezorgde blik in zijn ogen herhaalt Norman Trotter zijn vraag. ‘Hebben jullie opvallende fietskleding meegenomen?’. De Noord-Ier is eigenaar van Iron Donkey, een organisator van fietsreizen, en heeft als opdracht onze groep journalisten veilig door zijn land te loodsen. We schudden gezamenlijk ons hoofd en krijgen prompt een korte preek over de gevaren van het fietsen in Belfast, startplaats van de eerste twee etappes. ,,Hoewel je hier steeds meer fietsers op de weg ziet, zijn Ierse automobilisten nog niet erg aan ze gewend. En fietspaden? Die kennen we hier niet zoals bij jullie”, wijst hij naar de Nederlanders in het gezelschap.
Met gevaar voor eigen leven stappen we later die middag op de fiets, om vanaf het imposante gebouw van de Titanic Experience de route van de ploegentijdrit te verkennen. Daar trapt de Giro straks op vrijdag 9 mei mee af. ,,Links fietsen hè!”, meldt Iron Donkey-gids Gary niet geheel overbodig. Al snel blijkt dat Normans zorgen over onze veiligheid ongegrond zijn. Het Noord-Ierse verkeer gedraagt zich zelfs netter dan de gemiddelde Nederlandse automobilist.
Als inwoner van de stad weet Gary ons tijdens de rit veel te vertellen over de geschiedenis van Belfast. Bijvoorbeeld hoe het havengebied, dat ooit aan duizenden mensen werk bood, na een diepe crisis weer nieuw leven kreeg door de bouw van schepen te verruilen voor het fabriceren van windturbines. Na enkele kilometers over een brede toegangsweg tot de stad, staat Gary even later stil bij de inktzwarte geschiedenis van de stad. Bij een kleine gedenkplaats midden in een woonwijk, wijst hij naar een huizenrij. ,,Aan die kant woonden de protestanten en even verderop begint de Katholieke wijk.”

Ex-prof Dave Kane vertelt mooie anekdotes in zijn fietsenzaak
Ex-prof Dave Kane vertelt mooie anekdotes in zijn fietsenzaak

Zo gemoedelijk als de straten er vandaag bijliggen, is het moeilijk voor te stellen dat ze ooit het decor waren van een bloedige strijd tussen protestanten en katholieken. Toch liggen de dagen van The Troubles nog vers in Gary’s geheugen omdat pas in april 1998 de vrede werd getekend met het Goede Vrijdag-akkoord. Als een reisgenoot bij een passant zijn gevoelens over die jaren peilt, volgt een verrassend antwoord. ,,Ik ben katholiek. Zie je die huizen daarginds? Daar wonen die honden van een protestanten dus.” Ook de felgekleurde muurschilderingen langs de grote weg met teksten als ’Ulster’s Freedom Corner’ houden de herinnering aan de oorlog in leven. De Ierse organisatoren van de Girostart wilden deze uitingen uit schaamtegevoel afschermen, maar de Italianen staken hier een stokje voor. ,,Ze vinden dat dit onlosmakelijk verbonden is met de geschiedenis van de stad, dat iedereen deze geschiedenis moet kennen”, legt Gary deze beslissing uit.

‘Iedereen moet onze geschiedenis kennen’

De constant glooiende route van de ploegentijdrit krijgt met de klim naar het parlementsgebouw een letterlijk hoogtepunt. De renners draaien vanaf de grote weg door de toegangspoort en beginnen aan een klim van exact één mijl, 1,61 kilometer. Niet extreem stijl, wel te missen als kiespijn in een ploegentijdrit. Al klimmend stel ik me voor hoe veel ploegen hier een mannetje zullen kwijtspelen. Na een blik over Belfast en de groene heuvels achter de stad, duiken we weer richting grote weg voor een koffiestop bij een bijzonder Italiaans restaurant: Il Pirata, inderdaad vernoemd naar Marco Pantani. De eigenaar is fietsgek en bezit in hartje centrum nog een Italiaans restaurant: ‘Coppi’. ,,In de week van de ploegentijdrit organiseren we hier een roze straatfeest, van ons restaurant tot de fietsenzaak van voormalig profrenner Dave Kane, even verderop”, vertelt de restauranthouder.

Indrukwekkende kustweg
Op dag twee verlaten we Belfast om per bus de noordkust te bereiken. Onderweg louter glooiend landschap, karakteristieke groene weides met stenen erfscheidingen én opvallend veel wegwerkzaamheden. Alles om het asfalt Giro-proof te krijgen. Hoewel deze februarimaand niet de beste tijd van het jaar voor een fietstochtje is – understatement van de eeuw, een kille voorjaarsstorm houdt huis – klimmen we toch op ons geleende ‘stalen ros’ voor een gedeeltelijke verkenning van de tweede etappe. De omgeving is in een woord indrukwekkend te noemen. Vanaf het Causeway Hotel biedt de kronkelende Causeway Road een schitterend uitzicht over de klifrijke kust met talrijke baaitjes. En met de storm in de rug vliegen we over menig heuveltje, zonder ook maar één auto tegen te komen. Met de snelheid is het gedaan als we het keerpunt bereiken en de gure wind ons tegenzit.

‘Ierland is er klaar voor’ – Stephen Roche

Terug bij het hotel is het gebouw overgenomen door Giro-organisator RCS Sport. Lokale held Stephen Roche wordt in het zonnetje gezet als nieuw lid van de Giro Hall of Fame. Natuurlijk krijgt de eindwinnaar van 1987 de vraag wat de Girostart voor de Ierse wielersport betekent. ,,Van deze ronde zal ons land meer profiteren dan van de Tourstart in Dublin van 1998”, verwacht hij. ,,Qua organisatie en het promoten van fietsen als breedtesport was onze wielerbond daar niet klaar voor. Tegenwoordig hebben we fietsacademies, clinics en veel meer infrastructuur. Als er nu kinderen fietsgek worden, zijn we klaar voor hun opleiding.” De Ierse minister van toerisme, Arlene Foster, vult aan dat de start ‘een enorme boost voor het toerisme zal zijn’. ,,De Giro is een perfect vervolg op de MTV Europe Music Awards in Belfast van 2011 en het enorm populaire Iers Open golftoernooi. Deze evenementen zijn onze poort tot de wereld.”

Fietsen langs de mooiste kustweg van Ierland: The Causeway Coastal Route (Foto: Ilkka Järvimäki)
Fietsen langs de mooiste kustweg van Ierland: The Causeway Coastal Route (Foto: Ilkka Järvimäki)

Billenknijpen
Daags na de ceremonie is het tijd voor onze queen stage, van Ballycastle naar Larne. Bijna volledig langs de ruige noordkust en dus gegarandeerd een mooi uitzicht, zou je zeggen. Helaas beslissen de weergoden anders. Hevige regenval en aanhoudende storm maken er een gevaarlijke onderneming van, zeker als tijdens een lange afdaling de wind in de flank blaast is het billenknijpen geblazen. Gary besluit de tweede klim van de dag te schrappen omdat de weg door modderstromen onbegaanbaar zou zijn. Doorweekt als we zijn, stribbelen we niet tegen.
Bij het bereiken van de oostkust klaart de lucht plotseling op (Gary: ,,In Ierland verandert het weer elke tien minuten”) en heet een regenboog boven zee ons welkom op de mooiste kustweg van Ierland. Met een peloton renners dat pal langs de kustlijn racet, levert dit straks in mei ongetwijfeld prachtige helicoptershots op. Dat dertig kilometer verderop de bus wacht, is bijna jammer.
Na het stadsparkoers tijdens de openingsrit in Belfast en de kustroute uit etappe twee, biedt de derde Ierse Girodag weer een compleet ander landschap. Met een lus vanaf startplaats Armagh door het binnenland krijg ik het gevoel door Toscane te fietsen. En zelfs de zon draagt daar op deze dag aan bij. De weg slingert over korte heuveltjes, geflankeerd door uitgestrekte boomgaarden. ,,Dit gebied staat sinds jaar en dag bekend om zijn appelteelt. Vooral appelcider is een belangrijk exportproduct”, vertelt de trotse uitbater van restaurant Courtrooms in Market Hill, waar de huisgemaakte appeltaart natuurlijk gekeurd en goed bevonden wordt.

– Kader –

De spectaculaire Giant's Causeway (Foto: Tourism Northern Ireland)
De spectaculaire Giant’s Causeway (Foto: Tourism Northern Ireland)

De mythische Giant’s Causeway
De noordkust vormt het visuele hoogtepunt van de Noord-Ierse etappes, met één plekje dat speciale aandacht verdient: de Giant’s Causeway. Deze bijzondere verzameling van 40.000 achthoekige basaltblokken is niet vernoemd naar de Taiwanese fietsenfabrikant – al schuilt hier ergens een leuke PR-stunt in – maar vernoemd naar een reus uit de Ierse mythologie. Het prachtig vormgegeven bezoekerscentrum vertelt het verhaal als volgt: ,,Wetenschappers hebben vastgesteld dat de Giant’s Causeway is ontstaan door vulkanische activiteit, maar iedere Ier weet wel beter. Eeuwen geleden leefde hier een reus die een rotsweg naar Schotland had aangelegd. Toen er echter een kwaadwillende Schotse reus de oversteek maakte, verkleedde de Ier zich als baby. De indringer sloeg op de vlucht voor deze monsterbaby en vernietigde de rotsweg om te voorkomen dat hij gevolgd zou worden. Het enige overgebleven stukje weg nabij Bushmills is omgedoopt tot Giant’s Causeway en behoort al sinds 1986 tot het UNESCO Werelderfgoed. Meer info: http://www.giantscausewaycentre.com

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit:
search previous next tag category expand menu location phone mail time cart zoom edit close